Dag 9: Rondom Sihanoukville

Eerst nog een kleine terugblik op gisterenavond: De Lonely Planet had geen ongelijk over die happening nightlife. De avondkwam maar langzaam op gang, maar er kwam toch nog leven in de brouwerij! De eerste keer dat we echt goed konden doorzakken op onze reis.

Na een moeizame ontwaking werd het tijd om de volgende prioriteit in orde te brengen: onze visa voor Vietnam. Klein probleempje wel: het is zondag en krijg dan maar eens een ambtenaar aan het werk. Blijkbaar is dat in Zuid-Oost Azie allemaal net iets makkelijker en tegen de volgende ochtend zouden onze visa geregeld zijn. Tijd voor een beetje ontspanning: een scooter huren kost hier slechts 4 dollar dus we hebben er zo 2 gehuurd en zo gingen we op zoek naar een streepje natuur. Na een ietwat moeizame start baanden we onze weg door het stadje richting de omgeving. Het verkeer is hier lichtjes verschillend in vergelijking met Belgie, maar we trachtten ons zo goed mogelijk aan te passen. Zo reden we dus meteen door het eerste rode licht op onze weg en het vervolg laat zich raden: de plaatselijke politie ziet een buitenlander die door het rood rijdt en ruikt geld. Wouter ontweek nog net de roekeloze agent en zette zijn weg verder, maar Samuel had pech: hij werd wel succesvol tegengehouden door de agent en zette zich aan de kant. De boete voor die zware vergrijp (door het rood rijden zonder helm, en vluchtmisdrijf van het andere voertuig) bleek navenant: 2 dollar!!! Een goede dag voor deze handhaver van de wet. Goed, we zetten onze weg verder zonder al te veel bijkomende politie-aandacht te trekken. Het dichtbij gelegen National Park viel wel een beetje tegen; we zijn er namelijk niet in geslaagd de ingang te vinden en veranderen onze richting dan maar naar de lokale waterval. Veel toeristen daar, en ook redelijk veel afval, maar dat hadden we dan toch ook weer gezien. De weg van en naar onze bestemmingen was echter wel de moeite waard, we hebben zowaar zelfs een olifant gezien! Later, bij het avondeten kwamen we onze Zweedse vrienden tegen die we eerder in Koh Kong ontmoet hadden, Petter en Jesper. Samen met hen zijn we een bar in gedoken, maar een nieuwe avond uitgaan zat er niet meer in. Het bier was slechts 25 dollarcent, dus hebben we de bevolking de ogen later open trekken door ons drankverbruik (ter vergelijking: een lokale drankheld valt achterover na zijn 2de pintje).

Dag 10: De grensovergang

Vandaag zou het moment komen dat de afgelopen 10 dagen meermaals in het gedrang is gekomen: we gaan de grens oversteken en zo op Vietnamees grondgebied terecht komen. Na een lange taxirit werden we op enkele kilometers van de grens gedropt waar 4 scooters met een Vietnamese chauffeur ons stonden op te wachten. Er ontstond een lange discussie over het feit dat we eens te meer geld moesten betalen, maar betalen is echt de enige optie (over het bedrag valt wel te discussieren natuurlijk). Na een weggetje waarbij Het Bos Van Walhers een biljartvlak tapijt lijkt kwamen we aan de grens aan, en tot onze verbazing verliep de grensovergang vlekkeloos. We werden tot in Ha Tien vervoerd, waarna we allemaal op een ander voertuig gezet werden en richting een bus werden gebracht. Aan de kant van de straat werd er plots een tafeltje opengeklapt en konden we een lichte maaltijd nuttigen. Onze eerste indruk van het Vietnamese verkeer was al niet min, maar het ergste moest nog komen. De buschauffeur verkoos het linker- boven het rechterrijvak en tegenliggers werden gewoon van de weg gedwongen. De toeter is een onontbeerlijk onderdeel van een Vietnamees voertuig en de voorrangsregels verschillen lichtjes van deze die wij gewend zijn: hoe groter het voertuig hoe meer voorrang. Onze chauffeur week dus enkel uit voor trucks. Toch levend aangekomen in Can Tho, bekend als de hoofdstad van de Mekong Delta en dan een boottochtje geboekt voor de volgende ochtend.

Dag 11: Mekong Delta, part I

7u in de ochtend, en we waren alweer uit de veren voor onze eerste kennismaking met de Mekong. Een klein bootje voerde ons langs de plaatselijke floating markets (een marktkraampje is niets meer dan een bootje vol goederen) en kleine kanaaltjes. De Mekong delta is een indrukwekkende oppervlakte vol grote en kleine waterwegen, het ene door een prachtig natuurgebied, het ander door een vervuild gebied met paalwoningen gebouwd uit alles wat er op een stort te vinden valt. Het was een mooie en afwisselende tocht. In de latere namiddag zijn we enkele T-shirts en andere prullaria gaan kopen en 's avonds hebben we lekker gegeten en de avond traditioneel afgesloten met enkele alcoholische dranken en een relaxerende massage.

Dag 12: Mekong Delta, part II

Onze nieuwe kennismaking met de delta zou een veel completere worden; vandaag hebben we een 2daagse uitstap geboekt met een overnachting bij een lokaal gezinnetje. We hadden veel geluk met de gids (Jimmy) die -in tegenstelling tot de gemiddelde Vietnamees- wel Engels spreekt. Het eerste deel bestond uit een fietstocht langs de oevers van de Mekong aan een ontspannend tempo op iets minder ontspannende fietsen. Het werd een prachtig tochtje met enkele tussenstops. We hielden halt aan een rijstveld om karakollen uit te zoeken (die zouden later op de avond nog van pas komen) en slangen te vangen. Jammer genoeg hebben we geen slang gevonden... Wat later stopten we bij een familie die een indrukwekkende tuin bezaten. Kokosnoten, mango's, grapefruit, bananen en veel meer onbekende fruitsoorten groeiden er in de weelderige tuin, en een vijver met een imposante hoeveelheid vis maakte het plaatje compleet. We hebben uiteraard alle fruitsoorten uitgetest en goedgekeurd, en keerden terug naar ons gastgezin. We kregen er kooklessen over de plaatselijke specialiteiten en wat later genoten we van een rijkelijk avondmaal. Dit was niet alles want even later werd de BBQ in gang gezet. De vis diende eerst nog zelf gevangen te worden en hier werden de karakollen als aas gebruikt. Na een moeizame start kwam de visvangst op gang en een half uurtje later konden we de net gevangen katvissen verorberen. Niet veel later werd de avond afgeloten want Jimmy zei dat we om 6u uit te veren moesten!

Dag 13: Op naar Ho Chi Minh City (Saigon)

Het was natuurlijk veel te snel ochtend, maar het heerlijke ontbijt ging toch opvallend vlot naar binnen. Om 7u was het tijd om afscheid te nemen van ons gastgezin want we hadden een bus naar Saigon te halen. Met de boot vaarden we terug naar Can Tho, maar Jimmy maakte er nog een mooi ritje van door de meest verlaten waterwegen uit te kiezen langs rijstvelden en andere prachtige zaken die de delta te bieden heeft. We arriveerden net op tijd aan om onze bus te nemen en de reis verder te zetten naar de huidige locatie: Ho Chi Ming City, vroeger bekend als Saigon. De bus reed zoals een grote bus verondersteld wordt te rijden: roekeloos. Het ergste moest toen nog komen want naarmate we dichter bij Saigon kwamen nam het verkeer exponentieel toe en werden kruispunten omgetoverd tot onbegrijpbare verkeersopstoppingen. Woorden schieten tekort om het lokale verkeer ten volle te beschrijven. Al snel vonden we een goedkoop guest house en dan werd het tijd voor onze volgende uitdaging: een goedkoop maatpak vinden. We verkenden enkele kleermakers en nadat we de geschikte plaats gevonden hadden kon de pret beginnen. Eerst diende er uiteraard onderhandeld te worden over de prijs en daarna konden we in de grote hoeveelheid stoffen vliegen. Iedereen wou zijn eigen smaak en dat verliep bij de ene al wat vlotter dan bij de andere, maar in totaal hebben we toch 7 maatpakken gekocht. De prijs diende daarna een tweede maal onderhandeld te worden, want de eerder overeengekomen bedragen waren niet dezelfde als de uiteindelijke rekening, maar we zijn er toch uitgeraakt. Voor gemiddeld zo'n 90euro per maatpak zijn we gesteld, en zaterdag zou alles af moeten zijn. We zijn benieuwd ...