Terug naar Cambodja

Iedereen is ongetwijfeld aan het wachten op het volgende verhaal, maar we hebben hier vandaag jammer genoeg te weinig tijd. Morgen ofde dag ernahopen we alles verder aan te vullen. Verder kunnen we wel vermelden dat we nog leven en dat alles in orde is. Tot snel

Groeten

Wij

Dag 14: Ho Chi Minh City

Na de reis van gisteren staat er vandaag weinig op het programma, dus vandaag wordt een kalm dagje in het stadscentrum. Onze eerdere indruk van de avond voordien (dat Saigon onwaarschijnlijk druk is) wordt overdag alleen maar bevestigd. Een wandeling richting het park dat slechts enkele honderden meters verderop ligt blijkt een heus avontuur. Naast het park hebben we naast een plaatselijke kerk links en rechts enkele bezienswaardigheden bezocht. Heel veel heeft de stad niet te bieden, maar we hebben toch wat foto's genomen om een indruk van de stad te kunnen geven. Later die dag werd de goede gewoonte van een relaxerende massage en een verfrissend pintje verder gezet, meer hoeft dat niet te zijn.

Dag 15: Cu Chi tunnels en war museum

Deze dag was volledig gewijd aan geschiedenis: we wilden de gruwelijke details van de Vietnam War (in Vietnam is het beter American War te zeggen) te weten komen en hoe kan dit beter gedaan worden dan een bezoek te brengen aan de Cu Chi tunnels en het oorlogsmuseum. De Cu Chi tunnels zijn 60 km buiten het stad gelegen en omvatten een enorm netwerk van 200 km tunnels (vaak niet groter dan 1.3 op 0.6 meter; probeer daar als normale westerling maar eens door te komen)waar niet minder dan 20.000 Vietnamezen zich schuil hielden tijdens de oorlog. Het complex is vergeven met dodelijke boobie traps,inventieve marteltuigen, doodlopende gangen en perfect gecamoufleerde in- en uitgangen. De Amerikanen hebben het hier niet makkelijk gehad. Daarna hadden we nog de tijd om het nationaal oorlogsmuseum te bezoeken. Dit museum is bezaaid met foto's en voorwerpen uit de oorlog, en geeft een andere kijk op de oorlog dan degene die we vaak gewend zijn. Enorm veel gegevens over martelingen, 'ondervragingstechnieken', gebruik van explosieven en chemicalien, slachtoffers (zowel directe als indirecte), etc. Na al die gruwel en het avondeten was het tijd om onze maatpakken op te halen. Tim en Samuel waren meteen perfect gelukkig met hun maatpakken, die foutloos aansluiten. Daarna was het de beurt aan Wouter en Steve, maar dat bleek een ander verhaal. Steve zijn maatpak leek wel gemaakt voor doorsnee fastfood Amerikaan, werkelijk niets was correct afgemeten. Bij Wouter was het minder erg, maar het voldeed niet aan de hoge eisen die hij aan zijn maatpak stelde. Het woord 'tight' is onnoemelijk veel ter sprake gekomen. Aanpassingen waren dus onvermijdelijk, maar aangezien het al laat op de avond was leidde dit tot nachtwerk. Terwijl Sam en Tim genoten van een pintje op een terras, dienden Wouter en Steve meermaals terug te keren voor correcties, onderhandelingen en nieuwe opmetingen. Het werd een heel korte nacht, maar uiteindelijk was alles goedgekeurd om 6u in de ochtend.

Dag 16: reisdag Phnom Penh

Na de korte nacht vertrok onze bus richting Phnom Penh al om 6u30, dus dat was wel afzien. Een busrit van een 8tal uren later (waarin we tevergeefs probeerden slaap te vatten) kwamen we aan in de hoofdstad van Cambodja. Onderweg dienden we dus opnieuw de grens over te steken. Het was een chaotische grensovergang, want onze chauffeur dacht dat het een goed idee zou zijn om de paspoorten van alle toeristen te verzamelen. Dit was echter allesbehalve een vereenvoudiging waardoor alles nogal veel tijd in beslag nam. Na Vietnam uitgecheckt te zijn was er 500 meter verderop het loket om Cambodja terug in te checken. De bus bracht ons tot daar, maar blijkbaar was Steve verdwenen. Hij was nergens op de bus te bespeuren en een zoektocht aan de uitcheckbalie van Vietnam leverde niets op. Even later bleek dat Steve de oversteek al te voet had gedaan en daarna kon de busreis verder ingezet worden. Eenmaal afgestapt in Phnom Penh werden we zoals gewoonlijk weer overstelpt door Tuk-Tuk chauffeurs die ons naar een Guest House wilden brengen. Na een kleine zoektocht vonden we een geschikte verblijfslocatie en konden we het stad verkennen. Ons eerste doel was om een jungle trekking vast te leggen (de jungle trekkings zijn mogelijk in de meest Noordelijke provincies, Ratanakiri en Mondulkiri, en die zouden we graag op voorhand vast leggen), maar de lokale reisbureaus blijken zoiets niet meteen in aanbieding te hebben. Nu, een groot probleem is dat niet aangezien alles te regelen valt voor het juiste bedrag. Uiteindelijk was er toch 1 reisbureau dat na heel wat heen en weer getelefoneer iets kon aanbieden dat ons wel aansprak; een totaalpakket dat het vervoer, de trekking en de overnachtingen bevat. We zeiden dat we er een nachtje over wilden slapen en daarna zijn we naar de lokale markt gegaan. Na een tijdje viel ons oog op de traditionele outfits en besloten Steve, Tim en Wouter zich er eentje aan de schaffen voor de redelijke prijs van 10 dollar (en waarschijnlijk kon dat nog wel iets goedkoper ook, maar ja). Hierna begon het laat te worden en na een verfrissing op een paatselijk terras was het weer tijd om de dag te beeindigen.

Dag 17: Phnom Penh

's Morgens namen we een Tuk-Tuk naar de killing fields. De killing fields is een locatie nabij de stad waar in de jaren 70 een genocide heeft plaatsgevonden door de Khmer Rouge. Op 4jaar tijd zijn 2 miljoen (van de toenmalige 10 miljoen) Combodjanen vermoord door het regime. De killing fields was een kamp waarin dagelijks bussen gevangen werden aangevoerd en geexecuteerd. Vrouwen, kinderen en zelfs baby's werden hierbij niet gespaard. In de massagraven aan de killing fields werden restanten teruggevonden van zo'n 20.000 mensen. een groot gedenkteken (typisch voor de Boeddhistische cultuur) staat nu waar destijds deze gruwelmoorden werden uitgevoerd. In het aanpalende gebouw staat er een korte beschrijving van hoe dit alles in zijn werk ging, heel de omgeving is om stil van te worden... Na de middag zijn we rondgegaan in de stad om de bezienswaardigheden (waaronder enkele tempels, het koninklijk paleis en het standbeeld van onafhankelijkheid) te bekijken. Daarna was het tijd om onze jungle trekking vast te leggen, weliswaar na eerst nog een beetje van de prijs af te doen. Na zonsondergang was het alweer tijd voor het avondeten, pintje, massage en pintje en zozat er alweer een dag op in Zuid-Oost Azie.

Op naar Vietnam

Dag 9: Rondom Sihanoukville

Eerst nog een kleine terugblik op gisterenavond: De Lonely Planet had geen ongelijk over die happening nightlife. De avondkwam maar langzaam op gang, maar er kwam toch nog leven in de brouwerij! De eerste keer dat we echt goed konden doorzakken op onze reis.

Na een moeizame ontwaking werd het tijd om de volgende prioriteit in orde te brengen: onze visa voor Vietnam. Klein probleempje wel: het is zondag en krijg dan maar eens een ambtenaar aan het werk. Blijkbaar is dat in Zuid-Oost Azie allemaal net iets makkelijker en tegen de volgende ochtend zouden onze visa geregeld zijn. Tijd voor een beetje ontspanning: een scooter huren kost hier slechts 4 dollar dus we hebben er zo 2 gehuurd en zo gingen we op zoek naar een streepje natuur. Na een ietwat moeizame start baanden we onze weg door het stadje richting de omgeving. Het verkeer is hier lichtjes verschillend in vergelijking met Belgie, maar we trachtten ons zo goed mogelijk aan te passen. Zo reden we dus meteen door het eerste rode licht op onze weg en het vervolg laat zich raden: de plaatselijke politie ziet een buitenlander die door het rood rijdt en ruikt geld. Wouter ontweek nog net de roekeloze agent en zette zijn weg verder, maar Samuel had pech: hij werd wel succesvol tegengehouden door de agent en zette zich aan de kant. De boete voor die zware vergrijp (door het rood rijden zonder helm, en vluchtmisdrijf van het andere voertuig) bleek navenant: 2 dollar!!! Een goede dag voor deze handhaver van de wet. Goed, we zetten onze weg verder zonder al te veel bijkomende politie-aandacht te trekken. Het dichtbij gelegen National Park viel wel een beetje tegen; we zijn er namelijk niet in geslaagd de ingang te vinden en veranderen onze richting dan maar naar de lokale waterval. Veel toeristen daar, en ook redelijk veel afval, maar dat hadden we dan toch ook weer gezien. De weg van en naar onze bestemmingen was echter wel de moeite waard, we hebben zowaar zelfs een olifant gezien! Later, bij het avondeten kwamen we onze Zweedse vrienden tegen die we eerder in Koh Kong ontmoet hadden, Petter en Jesper. Samen met hen zijn we een bar in gedoken, maar een nieuwe avond uitgaan zat er niet meer in. Het bier was slechts 25 dollarcent, dus hebben we de bevolking de ogen later open trekken door ons drankverbruik (ter vergelijking: een lokale drankheld valt achterover na zijn 2de pintje).

Dag 10: De grensovergang

Vandaag zou het moment komen dat de afgelopen 10 dagen meermaals in het gedrang is gekomen: we gaan de grens oversteken en zo op Vietnamees grondgebied terecht komen. Na een lange taxirit werden we op enkele kilometers van de grens gedropt waar 4 scooters met een Vietnamese chauffeur ons stonden op te wachten. Er ontstond een lange discussie over het feit dat we eens te meer geld moesten betalen, maar betalen is echt de enige optie (over het bedrag valt wel te discussieren natuurlijk). Na een weggetje waarbij Het Bos Van Walhers een biljartvlak tapijt lijkt kwamen we aan de grens aan, en tot onze verbazing verliep de grensovergang vlekkeloos. We werden tot in Ha Tien vervoerd, waarna we allemaal op een ander voertuig gezet werden en richting een bus werden gebracht. Aan de kant van de straat werd er plots een tafeltje opengeklapt en konden we een lichte maaltijd nuttigen. Onze eerste indruk van het Vietnamese verkeer was al niet min, maar het ergste moest nog komen. De buschauffeur verkoos het linker- boven het rechterrijvak en tegenliggers werden gewoon van de weg gedwongen. De toeter is een onontbeerlijk onderdeel van een Vietnamees voertuig en de voorrangsregels verschillen lichtjes van deze die wij gewend zijn: hoe groter het voertuig hoe meer voorrang. Onze chauffeur week dus enkel uit voor trucks. Toch levend aangekomen in Can Tho, bekend als de hoofdstad van de Mekong Delta en dan een boottochtje geboekt voor de volgende ochtend.

Dag 11: Mekong Delta, part I

7u in de ochtend, en we waren alweer uit de veren voor onze eerste kennismaking met de Mekong. Een klein bootje voerde ons langs de plaatselijke floating markets (een marktkraampje is niets meer dan een bootje vol goederen) en kleine kanaaltjes. De Mekong delta is een indrukwekkende oppervlakte vol grote en kleine waterwegen, het ene door een prachtig natuurgebied, het ander door een vervuild gebied met paalwoningen gebouwd uit alles wat er op een stort te vinden valt. Het was een mooie en afwisselende tocht. In de latere namiddag zijn we enkele T-shirts en andere prullaria gaan kopen en 's avonds hebben we lekker gegeten en de avond traditioneel afgesloten met enkele alcoholische dranken en een relaxerende massage.

Dag 12: Mekong Delta, part II

Onze nieuwe kennismaking met de delta zou een veel completere worden; vandaag hebben we een 2daagse uitstap geboekt met een overnachting bij een lokaal gezinnetje. We hadden veel geluk met de gids (Jimmy) die -in tegenstelling tot de gemiddelde Vietnamees- wel Engels spreekt. Het eerste deel bestond uit een fietstocht langs de oevers van de Mekong aan een ontspannend tempo op iets minder ontspannende fietsen. Het werd een prachtig tochtje met enkele tussenstops. We hielden halt aan een rijstveld om karakollen uit te zoeken (die zouden later op de avond nog van pas komen) en slangen te vangen. Jammer genoeg hebben we geen slang gevonden... Wat later stopten we bij een familie die een indrukwekkende tuin bezaten. Kokosnoten, mango's, grapefruit, bananen en veel meer onbekende fruitsoorten groeiden er in de weelderige tuin, en een vijver met een imposante hoeveelheid vis maakte het plaatje compleet. We hebben uiteraard alle fruitsoorten uitgetest en goedgekeurd, en keerden terug naar ons gastgezin. We kregen er kooklessen over de plaatselijke specialiteiten en wat later genoten we van een rijkelijk avondmaal. Dit was niet alles want even later werd de BBQ in gang gezet. De vis diende eerst nog zelf gevangen te worden en hier werden de karakollen als aas gebruikt. Na een moeizame start kwam de visvangst op gang en een half uurtje later konden we de net gevangen katvissen verorberen. Niet veel later werd de avond afgeloten want Jimmy zei dat we om 6u uit te veren moesten!

Dag 13: Op naar Ho Chi Minh City (Saigon)

Het was natuurlijk veel te snel ochtend, maar het heerlijke ontbijt ging toch opvallend vlot naar binnen. Om 7u was het tijd om afscheid te nemen van ons gastgezin want we hadden een bus naar Saigon te halen. Met de boot vaarden we terug naar Can Tho, maar Jimmy maakte er nog een mooi ritje van door de meest verlaten waterwegen uit te kiezen langs rijstvelden en andere prachtige zaken die de delta te bieden heeft. We arriveerden net op tijd aan om onze bus te nemen en de reis verder te zetten naar de huidige locatie: Ho Chi Ming City, vroeger bekend als Saigon. De bus reed zoals een grote bus verondersteld wordt te rijden: roekeloos. Het ergste moest toen nog komen want naarmate we dichter bij Saigon kwamen nam het verkeer exponentieel toe en werden kruispunten omgetoverd tot onbegrijpbare verkeersopstoppingen. Woorden schieten tekort om het lokale verkeer ten volle te beschrijven. Al snel vonden we een goedkoop guest house en dan werd het tijd voor onze volgende uitdaging: een goedkoop maatpak vinden. We verkenden enkele kleermakers en nadat we de geschikte plaats gevonden hadden kon de pret beginnen. Eerst diende er uiteraard onderhandeld te worden over de prijs en daarna konden we in de grote hoeveelheid stoffen vliegen. Iedereen wou zijn eigen smaak en dat verliep bij de ene al wat vlotter dan bij de andere, maar in totaal hebben we toch 7 maatpakken gekocht. De prijs diende daarna een tweede maal onderhandeld te worden, want de eerder overeengekomen bedragen waren niet dezelfde als de uiteindelijke rekening, maar we zijn er toch uitgeraakt. Voor gemiddeld zo'n 90euro per maatpak zijn we gesteld, en zaterdag zou alles af moeten zijn. We zijn benieuwd ...

Boarder crossing

Dag5: Trat

Na een avond en eenvolledige dag hadden we hetongeveer wel gehad metBangkok (het is en blijft een een veel te drukke grootstad), dus we besloten onze volgende bestemming op te zoeken: Trat. Net op tijd want toen we aan het busstation arriveerden begon er een stevige wolkbreuk die in een mum van tijd de straat blank zette. Onze bus vertrok in de namiddag dus we kwamen ginds vrij laat aan, maar al snel vonden we een nieuw guest house. Een mooie en goedkope locatie aan de oever van een rivier, zowaar zelfs met airco. Na een avondmaal vulden we de rest van de tijd in eenrustige en vriendelijke bar. Laat hebben we het niet gemaakt want de dag erop werd de reis richting Camboja verder gezet.

Dag 6: De grens

Nieuwe dag, nieuwe busreis. Eindelijk richting 1 van de landen die hier in de titel van de blog voorkomen, Cambodja dus. 's Morgens vroeg vertrokken en enkele uren later kwamen we aan in Hat Lek,een grensovergang tussen Thailand en Cambodja. Onze reisgids, de Lonely Planet, waarschuwde ons voor een medische controle die volledig overbodig zou zijn en alleen maar geld zou kosten, maar er bleek geen ontkomen aan... Onze temperatuur werd opgemeten met een thermometer, en we moesten een papier invullen and that's it. Oh ja, en betalen natuurlijk! Dan werden we door enkele locals geholpen met onze visa (jaja, we houden rekening met de reacties op onze blog) en een kwartiertje later was alles geklonken. Nee toch niet, die vriendelijke locals vroeger uiteraard ook nog een commissie voor hun hulp... De toon voor Cambodja was meteen gezet. In elk geval waren we zonder al te veel problemen de grens over en reden we nog enkele kilometers verder totonze bestemming: Koh Kong. We verbleven in een knap hotelletje (zeker in vergelijking met de voorgaande slaapplaatsen), compleet met zwembad vlak aan onze kamer. Verder hebben we het stadje (een dorp naar Belgische normen) verkend; iets gegeten en een bezoekje gebracht aan de plaatselijke markt. Op die markt waren wij de attractie, met onze camera's in aanslag hadden we veel bekijks bij de lokale bevolking.

Dag 7: Koh Kong Island

Het hoogtepunt van Koh Kong was het bezoek aan Koh Kong Island, een volledig verlaten eiland enkele kilometers in de Indische Oceaan. 's Morgens werden we opgehaald aan het hotel en naar de Mangroves gereden. Na een korte wandeling hierdoor (uiteraard betalend) kwamen we aan bij onze boot, en 2 Cambodjanen voerden ons naar het eiland. Na een mooie tocht van een tweetal uurtjes langs de oceaan waren we ter plaatse en doken we meteen het warme water in. Een verlaten tropischeiland -compleet met wit strand, helder water en palmbomen- onder een stralende zon, wat moet een mens meer hebben? De 2 mannen die ons gebracht hebben spraken geen woord Engels of Frans (op het woord Dollar na) dus communicatie verliep onwaarschijnlijk moeilijk. Terwijl wij aan het genieten waren onder de zon en in het water doorzochten zij het eiland voor kokosnoten. Even later bleek ook dat er tocheen oude vrouw op het eiland woonde want plots verscheen ook zij op het strand, gewapend met iets wat bijzonder hard op een AK47 leek. Nu, veel schrik dienden we niet te hebben want zij liep met de glimlach rond. Na enkele uren braden in de zon vertrok onze boot -dit maal met 1 motor minder want die weigerde plots dienst- en halverwege de terugweg werden we verrast door een nieuwe plensbui, maar dat was nietsmeer dan een welgekomen afkoeling. 's Avonds gingen we weer op zoek naar eeneetplaats om onze honger te vullen (toch even vermelden dat het eten hier in Zuid-Oost Azie door iedereen bijzonder gesmaakt wordt) en daarna was het tijd voor een andere Aziatische traditie: een massage! Na een eerste massage in Bangkok werd het meteen duidelijk dat de Cambodjaanse variant van de Thaise massage meer in smaak viel bij de boys. Al werd de hardhandige aanpak door sommige kenners in vraag gesteld. Na onze traditionele vakantie-avond-afsluiter (de lokale bar met het lokaal bier) gingen we welgemutst slapen; een vakantiedag zoals die hoort te zijn!

Dag 8: Sihanoukville

Astonishing beaches, brilliant scenery and a happening nightlife: ziehier de beschrijving van Sihanoukville volgens de Lonely Planet. De ochtendlijke busreis ('s morgens vertrokken om 7u40, en dat tijdens onze vakantie) was dus geen onoverkomelijke hindernis voor The Happy Four. Na een marktstudie van de plaatselijke guest houses hebben we toch een mooie slaaplocatie gevonden voor de ronde som van 2 euro p.p. per nacht. Meteen richting de playa om de beschrijving uit de Lonely Planet te verifieren. Het werd wederom een prachtige dag aan het strand (al durfde niet iedereen zich in de zon te wagen aangezien de zon van Koh Kong Island nog duidelijke sporen had achter gelaten) met uitstekend eten en verfrissende drankjes. Na het bewonderen van de zonsondergangaan het water(terwijl we eenvoetmassage kregen) en een verkwikkende douchewas het weer tijd om het internetcafe op zoeken om jullie deze update mee te geven.Nu gaan we die vermaarde happening nightlife eens uitpluizen. Tot over enkele dagen!

Het vertrek

Marjolein, deel 1 (DAG 1)

Alles was mooi onder controle: tijdig in Brussel en een vlucht op tijd met een Fokker 50. Een gezellig namiddagje door de luchthaven van Schiphol zwerven, tot dat de vlucht 's avonds vertrekt, die ons naar China zou voeren. De sfeer zat er goed in tot het inchecken in Schiphol voor onze vlucht... Een futiliteit die ons veel problemen zou bezorgen. De visums voor Vietnam hadden we niet op voorhand vastgelegd en blijkbaar mag men dan volgens de chinezen niet mee met de vlucht. Aangezien ze ons in Brussel hadden doorgelaten en het al s avonds was in Schiphol, waren we redelijk vrij hard gestrand. Daar ontmoetten we een creme van een dame, Marjolein genaamd, die ons alvast op weg had gezet. Ze reserveerde een vlucht naar China voor de volgende dag. Desalnietemin, moesten ze nog zelf uit China geraken tot in Vietnam. Daarvoor moesten we wel de visums regelen. Uiteraard niemand vast te krijgen die zou kunnen doorverwijzen! En plus, waren bijna alle hostels in Amsterdam volgeboekt (blijkbaar een populaire partyplace tijdens het weekend, waar ze van heinde en verre op afkomen). Toch nog ergens plaats, maar allen op een andere kamer met een mix van nationaliteiten (Russen, Duitsers, Fransen en Amerikaanders).De volgende dag dan maar terug naar Schiphol...

Marjolein, deel 2 (DAG 2)

sMiddags kwamen we terug aan op Schiphol. Veel heen en weer ge-ren en tientallen onbeantwoorde telefoontjes naar de flight operator later, stonden we geen stap verder. Iets regelen op een zondag is niet evident, zelfs niet op een luchthaven... Tot Marjolein terug werd gespot aan haar balie! Zij heeft zich uit de naad gewerkt en de voeten onder het lijf vandaan gelopen om de vier 'professionele kiekens' verder te helpen. En uiteindelijk werd een regeling getroffen. Door enkele Tjeventrukken toe te passen tijdens het inchecken, zouden we onze Vietnam-Cambodja reis kunnen aanvangen vanuit Bangkok-Thailand. Enige uren later waren we op weg naar China!

Chinees eten (DAG 3)

Een vlucht van 8 uur hadden we voor de boeg. Deze vlucht liep over de nacht en we zouden later twee keer overstappen in China. Uiteraard was het eten ook aangepast aan de vliegtuigmaatschappij... Chinese specialiteiten. Dit houdt onder andere in dat je s morgens vroeg ravioli eet!
In Peking leerden we de Chinese bureaucratie kennen... Wat weer problemen opleverde in Gaunzhou, aangezien we niet zo veel tijd hadden. Met alle controles (inchecken, uitchecken, inchecken, bagage uitchecken en terug inchecken, controles, controles en nog eens controles) werd dit nog een 'pretty stressy situation'. Toen we toch op de vlucht zaten, werden we getuige van een ware cultuurclash: gestresseerde Chinezen in combinatie met uber-chille Zwarten. Het was namelijk een vlucht die doorvloog naar Afrika. Tegen middernacht aan kwamen we dan aan in Bangkok!

Geflipt(e gids) (DAG 4)

s Nachts aangekomen in ons hostel te Bangkok, moesten ze toch meteen de goede afloop vieren. Daar werden we meteen op de openbare weg tegengehouden wegens 'vermoed drugsgebruik'. Het bleek echter over een gewone gerolde sigaret te gaan en tijdens de overhandiging van de politie van de sigaret aan de rechtmatige eigenaar, werd deze zijn hand bijna verbrand. Avontuur in enkele dagen genoeg en dit werd afgesloten met enkele pintjes en een (voor sommigen toch) goede nachtrust.
De volgende dag werd geopteerd om een beetje rond te lopen in verzengende hitte van Bangkok (zelfs 30 graden in het midden van de nacht!). Na een luchtige lunch, werd geopteerd om iets te gaan bezichtigen. Daar werden ons meteen twee tucjes aangeboden (rijdende driewielers met 1 chauffeur en twee passagiers... anders kan dit niet beschreven worden..) voor slechts 10 bath (20 eurocent). Wat een prijsje! Tot de scam naar boven kwam. De derde winkel werd er te veel aan en dit deed de spreekwoordelijke deur toe. Verder met de taxi, iets duurder, maar meer betrouwbaar.
Een welbepaald persoon kreeg de ingeving om de oudste en grootste tempel van Bangkok te bezoeken. En hij wou ook nog een gids! Deze geflipte Boeddhist heeft ons gezegend met 200 jaar oud water, ons ingeleid tot de wondere filosofie van Boeddha en... heel veel toeristenfoto's genomen.

Welkom op onze Reislog!

Hallo en welkom oponze reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waarweons bevinden en waarwe zijngeweest! Meer informatie vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voorde mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Wezien je graag terug oponze reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je metons meereist!

Groetjes,

Samuel, Steve, Tim en Wouter